Ходими илмии Институти иқтисодиёт ва демографияи Академияи илмҳои Тоҷикистон Фозил Фатҳуллоев, ки дар саҳифаи Феесбукии хеш яке аз бузургтарин намояндагони илму адаби тоҷик Мирзо Абдулқодири Бедилро дашном дода буд, аввалан аз ҳамаи шаҳрвандони кишвар барои ин кирдори нобахшиданиаш узр хост.
Бино ба иттилои сомонаи расмии Академияи илмҳои ҷумҳурӣ, сипас дар таърихи 8-уми декабри соли равон бо хоҳиши худ тибқи моддаи 41 –уми Кодекси меҳнати ҶТаз кор рафт. Дар маълумоти Академияи илмҳо қайд мешавад, ки аммо нақши манфие, ки номбурда дар зеҳни ҳазорон нафар хонандагони тоҷик гузоштааст, ҷубронпазир нест ва чунонки худи Абулмаонӣ мегўяд:
Ёрони замона бадгуҳар мебошанд,
Дилкубу дурушту хирасар мебошанд,
Аз хушкмизоҷӣ чу муҳраҳои шатранҷ,
Хишти сари рӯи якдигар мебошанд.
Ҷои дигар ҳазрати Абулмаонӣ вуҷуди афроди камхирадро дар ҷомеаи ҷаҳонӣ тазаккур дода, ононро дар як гурўҳ бо сутурон мегузорад:
Ай бехабар, аз камхирадон шиква чӣ лозим,
Одам набувад он, ки зи ҳайвон гила дорад.
Зимнан зикр мегардад, ки воқеан, нуфуз доштани фарҳанги бегона дар зеҳни тоифае аз ҷавонони Меҳан шаҳодат аз он медиҳад, ки ҷаҳонбинии сиёсии онҳо ҳама гуна мейёрҳоро таҷовуз намуда, эҳсоси бадбиниро дар вуҷудашон нисбат ба гузаштагони соҳибандешаи тоҷикон эҷод менамояд, чунки инсони аз худ воқиф ҳатто душмани хешро таҳқиру надомат намекунад, дар ҳоле ки Фозил Фатҳуллоев пеш аз ҳама бо суханони таҳқиромезаш танҳо шахсияти худро таҳқир намудааст.
«Ин ки бархе аз ҷавонони мо аз фарҳангу тамаддуни бегона таъсири беандозаро пазируфтаанд, ҷои баҳс нест, аммо рўоварии онҳо бар бегонагон нишонаи камхирадӣ маҳсуб мегардад. Ҷои таассуф мебошад, ки инчунин ашхоси бехабар ва фурумоя дар ҷомеа дар паҳлўи мову шумо қадам мегузоранд ва миллат аз рафтору пиндору гуфторашон таҳқир мешунавад», – омадааст дар маълумоти Акдемияи илмҳо
