Солҳои охир сокинон аз зиёдшавии садамаҳои нақлиётиву ҳодисаҳои нохуш дар роҳҳо шикоят доранд. Аксарият ин ҳодисаҳоро ба коста будани фарҳанги ронандагӣ нисбат медиҳанд.
Чаро дар Тоҷикистон фарҳанги ронандагӣ коста аст ва чӣ гуна метавон онро баланд бардошт? Аз сокинон пурсидем.
Аксарият қоидавайронкуниҳои ронандагонро ба беаҳамиятиву беандешагии онҳо вобаста медонанд. Бархе аз ронандаҳо мусъулияти ронандагиро пурра ҳис накардаанд, аз ин рӯ на ҳамавақт ба қоидаҳои роҳ риоя мекунанд, ҳуҷҷатҳояшонро мехаранд ва ғайра. Аз дағаливу нотарсии ронандагон махсусан кӯчарӯбҳо зиёд шикоят намуданд.
Қисме аз пурсидашудагон мегӯянд, ба қоидавайронкунӣ дар роҳҳо на танҳо ронандагон, балки пиёдагардон низ зиёд роҳ медиҳанд.
Роҳҳи ҳалро бошад, сокинон дар сахттар кардани ҷазо ва аз нав омӯзонидани ронандагон мебинанд.
Муфассал – дар навор!
