Дар Тоҷикистон ҳаҷми пардохти андоз аз воситаҳои нақлиёт дар соли 2025-ум 4,2% зиёд шудааст. Ин ба афзоиши нишондиҳанда барои ҳисобҳо дар Тоҷикистон рабт дорад, ки аз 1-уми январ соли ҷорӣ 75 сомонӣ шуд (соли 2024-ум 72 сомонӣ буд). Дар робита ба ин, ба Кодекси андоз тағйирот ворид гардида, дар махзани ягонаи Вазирати адлия ба нашр расидааст.
Миқдори андоз аз воситаҳои нақлиёт дар мувофиқа бо Кодекси андоз дар асоси қувваи муҳаррики автомобил, фишори муҳаррики реактивӣ, ном, ҷойҳои нишаст, қувваи боркашӣ, соҳаи фаъолият ва бо истифода аз қувваи як аспи муҳаррик, 1 кВт/с соат қувваи муҳаррик ва 1 кг фишори муҳаррики реактивӣ муайян мешавад.
Меъёрҳои андозбандии автомобилҳои сабукрав дар Кодекси андоз ба таври зерин муқаррар шудаанд (барои ҳар як қувваи асп):
– то 250 қувваи асп – 7,5% аз нишондиҳандаи ҳисоботӣ;
– аз 250 то 300 қувваи асп – 10% аз нишондиҳандаи ҳисоботӣ;
– аз 300 то 350 қувваи асп – 12% аз нишондиҳандаи ҳисоботӣ;
– аз 350 қувваи асп боло – 15% аз нишондиҳандаи ҳисоботӣ.
Ин маънои онро дорад, ки соҳибони мошинҳое, ки муҳаррики онҳо то 250 қувваи асп дорад, акнун барои ҳар як қувваи асп 5,63 сомонӣ (пештар 5,4 сомонӣ буд), аз 250 то 300 қувваи асп – 7,5 сомонӣ (пештар 7,2 сомонӣ буд), аз 300 то 350 қувваи асп – 9 сомонӣ (пештар 8,64 сомонӣ буд) ва аз 350 қувваи асп боло 11,25 сомонӣ (пештар 10,8 сомонӣ буд) пардохт мекунанд.
Барои муайян кардани андозаи пардохти андоз, соҳиби воситаи нақлиёт бояд шумораи қувваи аспии муҳаррики автомобили худро ба меъёри мувофиқ зарб занад.
Масалан, агар шумо мошини иқтидори муҳаррикаш 300 қувваи аспӣ дошта бошед, бояд ин рақамро ба 9 зарб занед, зеро меъёр барои ҳар як қувваи аспии воситаи нақлиёт акнун 9 сомонӣ мебошад.
Меъёрҳои андоз барои дигар воситаҳои нақлиёт (мотосиклҳо, автобусҳо, мошинҳои боркаш, тракторҳо, ҳавопаймоҳо ва ғайра) дар Кодекси андоз (моддаи 360) дастрас аст.
Соҳибони воситаҳои нақлиёт, ки муҳаррики он пурра бо истифода аз барқ кор мекунад, танҳо 50% меъёрро пардохт мекунанд.
Мувофиқи қонунгузории амалкунанда, андоз аз воситаҳои нақлиёт, ба монанди андоз аз амволи ғайриманқул ва андоз аз замин, ба андозҳои амвол дохил мешаванд, ки онҳо ба андозҳои маҳаллӣ мансубанд.
Объектҳои андозбандӣ автомобилҳо, мотосиклҳо, мотороллерҳо, автобусҳо ва дигар механизмҳои худгард дар пневматикӣ ва зинҷирдор, ҳавопаймоҳо, ҷархболҳо, локомотивҳои роҳи оҳан, киштиҳо, яхтаҳо, киштиҳои бодбонӣ, катерҳо, барфгардҳо, чанаҳои моторӣ, қаиқҳои моторӣ ва дигар воситаҳои нақлиёти обӣ ва ҳавоӣ мебошанд.
Сарфи назар аз корношоямии воситаи нақлиёт ё истифода нашудани он бо сабабҳои гуногун, соҳиби он (шахсе, ки ба номи ӯ бақайд гирифта шудааст) вазифадор аст, ки андози онро пардохт намояд.
