Раёсати Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон бо пахши як изҳорот аз пайвастани сарҳанги тоҷик – Гулмурод Ҳалимов ба гурӯҳи террористии ДИИШ сахт интиқод кардааст.
Дар изҳорот омадааст, ки: “Ба чунин гурӯҳҳои террористии бо ном Давлати исломӣ пайвастани Гулмурод Ҳалимов чӣ маънӣ дорад? Ӯ ҳам як шахси фиребхӯрдаест, ки ба сабаби ноогоҳии сиёсиаш ва ҳуввияти миллӣ надоштанаш, эҳсоси миллатдӯстию ватанпарастии амиқ намекунад ва мисли як гурӯҳ ҷавонони ҳамсони худ ба Ватан, миллат, оила ва модари худ хиёнат кардааст”.
Онҳо ҳамчунин таъкид кардаанд, ки: “Мо боварии комил дорем, ки Гулмурод ва «муҷоҳидони» ҳамфикри ӯ дер ё зуд аз кори кардаашон пушаймон мешаванд. Мутаассифона, гирифторони гурӯҳҳои террористӣ роҳи наҷот надоранд ва қурбони дасисаҳои хоҷагонашон хоҳанд шуд. Вале бадтарину бадбахттарин амал хиёнат ба Ватан аст ва номи ин гуна шахсон ҳамчун хоини Ватан дар таърих хоҳад монд. Оё осон аст ба фарзандону наздикони одаме, ки чун «хоини Ватан» ном бурда мешавад? Оё Ватан ба Гулмурод Ҳалимов бо тиру силоҳ таҳдид кардааст, ки аз мулки дигар бо силоҳ ба сӯи Ватан таҳдид мекунад ва мехоҳад ба воситаи куштору хунрезӣ ба Тоҷикистон баргардад? Оё ин кори инсони солим ва боақл аст?”
Дар идома зикр мегардад, «наворҳои бераҳмонаеро, ки аз Давлати исломии Ироқу Шом аз тариқи интернет ва телевизион намоиш медиҳанд, бо ислом иртиботе надорад ва он даҳшатест, ки ба инсон хос нест. Хоҷагони хориҷии бо ном Давлати исломӣ ба дасти кӯдакони мусалмон силоҳ дода, аз онҳо мехоҳанд қотилҳои исломӣ омода намоянд ва бо силоҳҳои маргбор мехоҳанд исломи наверо ҷорӣ кунанд, ки дар асл мақсадаш хонаи Каъбаро вайрон кардан, эҳтироми падару модар ва ҳурмати қабри наздиконро аз байн бардоштан, давлатҳои миллиро барҳам додан мебошад ва инро талаботи исломи ҳақиқӣ медонанд».
«Дар сурате, ки ҳадафи ниҳоӣ ва аслии муғризонаи хоҷагони ҳориҷии ДИИШ ҳуввияти мусулмононро барҳам задан, аз дастёбӣ ба илму фани муосир дур нигоҳ доштан, мусулмононро душмани ҳамдигар сохтан ва аслан пурра несту нобуд сохтану дороиҳо ва Ватани мусулмоноро соҳиб шудан мебошад. Онҳо тавассути Гулмурод Ҳалимов барин ашхоси нохудоогоҳу бидуни ҳуввияти миллӣ, кишвари моро мисли Ироқ,Сурия, Яман, Миср ва Афғонистон ба гирдоби ҷангу низоъҳои даҳшатбор афкандан мехоҳанд», – омадааст дар изҳорот.
Онҳо ҳамчунин гуфтаанд, ки ҳеҷ фарди солимақл ва халқи заҳматкаши тоҷик, ки пайрави мазҳаби ҳанафии сулҳхоҳу сулҳпарвар аст, аз пайи чунин иғвоҳои даҳшатафканон нахоҳад рафт!
“Мо, олимони Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон, дар шароити глобализатсияи муосир, ки дар баробари неъматҳои хуби илму технология, инчунин мушкилиҳои зиёди сиёсӣ ва мафкуравии бузургро, аз қабили терроризм, экстремизми динӣ, маводи мухаддир, одамрабоӣ ва одамфурӯширо ба бор овардааст, изҳори ташвиш намуда, ба ҳамаи мардуми ранҷкашидаи кишвари маҳбубамон, хосатан ҷавонон, ҷавондухтарон, донишҷӯён, муаллимон, соҳибкорон, рӯҳониёни бедордил, аҳли илму адаб муроҷиат менамоем, ки аз равандҳои хатарноки замони муосир ва ҳодисаҳои нохуши он хуб огоҳ бошанд, барои аз ҷиҳати ҷисмонӣ ва маънавӣ солим ба камол расидани фарзандони миллат кӯшиш намоянд”, – таъкид мешавад дар изҳорот.
