Солҳои охир зӯроварӣ дар оила, махсусан нисбат ба занон, дар ҷомеа зиёд баррасӣ мешавад, аммо сарфи назар аз чораҳои андешидашуда теъдоди он дар ҳоли афзоиш аст.
Дар Ӯзбекистон ва Қазоқистон барои зӯроварӣ дар оила ҷавобгарии ҷиноятӣ пешбинӣ шудааст. Дар Қирғизистон ҳарчанд хушунати хонаводагӣ вориди Кодекси ҷиноятӣ нашудааст, вале он доираи васеи амал дорад.
Дар Тоҷикистон то ҳол барои зӯроварӣ дар оила танҳо ҷавобгарии маъмурӣ пешбинӣ шудааст. Мушаххасан, барои хушунати хонаводагӣ то 5 нишондиҳанда (1 нишондиҳанда – 72 сомонӣ), яъне то 360 сомонӣ ҷарима ё ҳабс ба муҳлати то 15 шабонарӯз пешбинӣ шудааст. Муҷозоти муқарраргардида то куҷо самаровар аст? Аз сокинон пурсидем.
Ба андешаи ҳамсуҳбатони мо сабаби ҷой доштани хушунату зӯроварӣ дар оила дар камсаводиву надоштани маърифати ҳуқуқӣ ва дониши кифояи динӣ аст.
Аксари пурсидашудагон чунин мешуморанд, ки барои пешгирӣ ё кам кардани ҳолатҳои зӯроварӣ дар оила мебояд ҷазои ҷиноӣ муқаррар кард.
Муфассал дар навор тамошо кунед.
