Тақрибан 100 сол мешавад, ки рӯзи 31-уми октябр дар саросари ҷаҳон Рӯзи байналмилалии сарфакорӣ таҷлил мегардад. Бахшида ба ин рӯз мо аз сокинону меҳмонони шаҳри Душанбе пурсидем, ки оё онҳо сарфаҷӯӣ мекунанд? Агар “ҳа”, ба чӣ ва чӣ тавр?
Ақидаҳо гуногун буданд. Бархе аз сокинон мегӯянд, ки имрӯз нархҳо хеле гаронанд ва бидуни сарфакорӣ рӯз гузаронида намешавад. Бархеи дигар бошанд, изҳор медоранд, ки сарфаҷӯӣ намекунанду баръакс хароҷоташон бештар аз даромадашон аст.
Бояд гуфт, таърихи ин рӯз аз соли 1924 оғоз гардидааст. Аз 27 то 31-уми октябри ҳамон сол дар шаҳри Милани Италия намояндагони бонкҳои пасандозӣ барои гузаронидани Конгресси аввалини байналхалқии бонкҳои пасандозкунанда ҷамъ омада буданд.
Ва ба ба муносибати рӯзи охири конгресс 31-уми октябр ҳамчун Рӯзи байналмилалии сарфакорӣ эълон гардид. Аз соли 1989 СММ низ ин рӯзро ҳамчун Рӯзи байналмилалии сарфакорӣ таҷлил мекунад.
