Умар Зиёев, овозхони шинохтаву роҳбари “Гулшан”-у “Сипар” даргузашт. Ӯро имрӯз дар Лучоб ба хок месупоранд

Умар Зиёев, Ҳунарпешаи мардумии Тоҷикистон ва яке аз овозхонони шинохтаи тоҷик дирӯз, 17-уми март, дар 73-солагӣ аз олам даргузашт. Дар ин бора Афзалшо Шодиев, овозхони тоҷик хабар дод. Ин овозхон дар тамоси телефонӣ бо “Азия-Плюс” гуфт, Умар Зиёев ҳудуди соати 17:00 дар Душанбе аз олам чашм пӯшид ва ҷанозаи марҳум имрӯз, 18-уми март, пеш аз […]

Asia-Plus

Умар Зиёев, Ҳунарпешаи мардумии Тоҷикистон ва яке аз овозхонони шинохтаи тоҷик дирӯз, 17-уми март, дар 73-солагӣ аз олам даргузашт. Дар ин бора Афзалшо Шодиев, овозхони тоҷик хабар дод.

Ин овозхон дар тамоси телефонӣ бо “Азия-Плюс” гуфт, Умар Зиёев ҳудуди соати 17:00 дар Душанбе аз олам чашм пӯшид ва ҷанозаи марҳум имрӯз, 18-уми март, пеш аз намози пешин дар маҳаллаи 91, назди тарабхонаи “Арбат” баргузор мешавад.

Аз Вазорати фарҳанг ба “Азия-Плюс” гуфтанд, ки Умар Зиёев дар оромгоҳи Лучоб ба хок супорида мешавад.

“Марҳум унвони Ҳунарпешаи мардумии Тоҷикистонро доранд ва чун ҳар нафаре, ки ин гуна унвони давлатӣ дорад, дар оромгоҳи Лучоб ба хок супорида мешавад, Умар Зиёев низ он ҷо дафн мегардад", – гуфт Раҳмоналӣ Мирализода, сардори Раёсати табъу нашр ва матбуоти Вазорати фарҳанги Тоҷикистон.

Бояд гуфт, Умар Зиёев 28-уми феврали соли 1951 дар ноҳияи Ваҳдат таваллуд шуда буд. Хатмкардаи Институти политехникии Тоҷикистон мебошад.

Соли 1974 ба дастаи эстрадии “Гулшан” даъват гардид ва беш аз ду даҳсола дар пешбурди эстрадаи тоҷик саҳм гирифт.

Мавсуф аз сарояндаҳои хушноми 50 соли охир буда, солҳо раҳбари дастаҳои ҳунарии “Гулшан” ва “Сипар”-ро ба дӯш дошт.

Ин овозхон дар солҳои 1980-ум бо сурудаҳои “Сад раҳ дар интизорат”, “Зулфи парешон” ва “Замини маҳбуб ва зодгоҳ” шӯҳрат ёфта, дар солҳои 2000-ум ба хондани сурудҳои ватанпарварона пардохт.

Дар охирин мусоҳибааш бо "Азия-Плюс" гуфта буд, бо сари баланд масъулияти ба дӯш доштаро ба поён расонид.

Ӯ дар охири умр ният дошт, ки таърихи дастаи ҳунарии "Гулшан"-ро нависад.

“Паймонаи дил”, “Зулфи парешон”, “Дидам туро”, “Боз омадӣ”, “Баҳорам”, “Дилбари ман”, “Туро ман дӯст медорам”, “Марав”, “Шаби маҳтоб”, “Мадеҳ озорам”, “Биё бимон”, “Фариза” аз беҳтарин таронаҳои сурудааш мебошанд.

Ҳунарпешаи шоистаи ҶШС Тоҷикистон (1989), Ҳунарпешаи мардумии Тоҷикистон (2000) буд.

Дар TelegramFacebook ва Instagram бо мо бимонед.

Ба мо дар шабакаҳои иҷтимоӣ пайвандед!

Мавод ба ин забонҳо дастрас аст:

Маводҳои монанд

Оби зулол
Оби зулол

Пурхонанда

Ахбори тоза

Сафи соҳибкорон дар Тоҷикистон 4,3% зиёд шудааст

Аз ҳама зиёдтар теъдоди соҳибкороне афзудааст, ки бо патент кор мекунанд.

“Аудиокитоб” бо Субҳон Ҷалилов. Асари “Таърихи инқилоби Бухоро”-и Садриддин Айнӣ |Қисми 83

Cабти китобҳои савтиро аз саҳифаи “Телеграм”-и бахши тоҷикии хабаргузорӣ метавонед гӯш кунед.

“Ҳамаи дороиам зери обу лой монд”. Сокинони аз сел зарардидаи Кӯлоб чӣ ҳол доранд?

Мо аз маҳалҳое, ки зарар диданд, боздид ва бо сокинон суҳбат кардем.

Субҳ ба хайр, Тоҷикистон! Як рӯз дар таърих, зодрӯзи шахсиятҳо, вазъи ҳаво барои 7 майи соли 2026

Аз зодрӯзи Адҳам Холиқов ва Неъматулло Ҳикматуллозода то рӯзи ихтирои радио

Хонандагону донишҷӯён дар Тоҷикистон кай ба таътили тобистона мебароянд?

Аз Вазорати маориф гуфтанд, имсол ҳам дар мактабҳо “Занги охир” таҷлил намешаад.

Душанбеи хунин. Куштори Юсуф Исҳоқӣ ва Минҳоҷ Ғуломов, ду шоҳсутуни тибби тоҷик

Имрӯз зодрӯзи Юсуф Исҳоқӣ, табиби тоҷик, доктори илмҳои тиб аст.