Иттифоқи ҷавонони Тоҷикистон рафтори хиёнаткорона ва ноҷавонмардонаи хоини миллат ва носипоси он, собиқ муовини вазири мудофиаи Тоҷикистон Назарзода Абудҳалим (Хоҷӣ Ҳалим)- ро сахт маҳкум менамояд.
Дар
изҳороти
рӯзи душабе дар ВАО интишоршудаи Иттифоқ ҳамагон ба бетараф набудан нисбат ба арзишҳои миллӣ, Истиқлолият ва ваҳдату амнияти пойдор, тақдири имрӯзу фардои ин хоку обу нон ва осоиштагии хонадону домани поки хоҳарону модарон даъват карда мешаванд.
«Дар ин замина Иттифоқи ҷавонони Тоҷикистон, ки тақдири имрӯзу ояндаи миллат барояш бегона нест, миллионҳо ҷавонони матиниродаву содиқро дар зери як шиор: «Зинда бош, эй Ватан, Точикистони озоди ман» пайваста муттахид сохта, бо шунидани хабари хиёнаткорона ва разили Абдуҳалим Назарзода ва ба ҳалокат расидани гурдони далеру ҷасур, ки дар роҳи таъмини амнияти ормонҳои миллӣ фидо гаштанд, тамоми ҷавонон ба муттаҳид шудан ва бетарафу тамошобин набудан даъват менамояд», – қайд мешавад дар изҳорот.
Гуфта мешавад, Ватан фарзандони қаҳрамон ва шаҳидони озодипарасти хешро ҳаргиз фаромӯш намекунад. Номи онҳо ҳамеша зиннатбахши дурахшонтарин саҳифаҳои таърихи халқамон мебошад. Ҳамзамон, Ватан хоинон, буздилон ва ноҷавонмардони хешро низ ҳаргиз фаромӯш нахоҳад кард. Онҳо дар саҳифаҳои сиёҳи таърихи миллат ҳамчун доғи нопок бо мазаммат, бо ҳазорон лаъну нафрин ном бурда мешаванд, ки наслҳои ояндаи Ватан аз ин нопокӣ ҳазар бикунанд.
«Мо ҷавонони даврони Истиқлолият бо арзи эҳтиром ва ифтихор аз итиқлолияти давлатии кишвари маҳбубамон изҳор медорем, ки Пешвои миллатамон, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмонро дӯст медорем ва дар атрофи сиёсати созандаи Ҳукумати кишвар ҳамчун занҷири пулодӣ ба ҳам пайваст буда, ҳатто то охирин лаҳзаҳои ҳастӣ, ҳимоятгари сохти конститутсионӣ ва ормонҳои миллӣ боқӣ мемонем», – таъкид мешавад дар хотимаи изҳороти Иттифоқи ҷавонони Тоҷикистон.
