Китоби нави “Тоҷикистон дар пешорӯйи чолишҳои ифротгароӣ” дар муаллифии Рустам Азизӣ ва Шералӣ Ризоиён, ду коршиноси тоҷик ба чоп расидааст.
Ба гуфтаи Рустам Азизӣ, ин китоб ба мавзӯи шинохт ва пешгирии ифротгароӣ дар шароити Тоҷикистон равона шуда, он дар асоси пажӯҳишҳои дафтарӣ ва таҷрибӣ таҳия гардида, натиҷагирии кори муаллифон дар солҳои 2010-2025 мебошад.
“Дар китоб таҳлили гуфтумони пешгирии ифротгароӣ дар стратегияҳои Тоҷикистон ва дар санадҳои барномавии Қазоқистон, Қирғизистон ва Ӯзбекистон оварда шуда, рӯйкарди созмонҳои байналмилалӣ низ шиносоӣ гардидаанд. Муҳимтарин гуфтумонҳо дар фазои расонаӣ ва илмии Тоҷикистон дар самти пешгирии ифротгароӣ баррасӣ шудаанд ва шарҳи мухтасари афзоиши андешаҳои ифротӣ дар кишвар ва вижагиҳои шинохту падидоршавии он шиносоӣ мегардад”, – навиштааст ӯ.
Вай афзудааст, дар китоби мазкур арзёбии ифротгароии онлайн ва дурнамои муқовимат бо он, ҳамчунин тарғиботи созмонҳои ифротӣ дар фазои шабакаҳои иҷтимоӣ ва кейсҳои воқеӣ аз Одноклассники, Facebook ва Instagram таҳлил гардидаанд.
“Мо кӯшиш кардем аз қолабҳои маъмулии “ҳама чиз зери назорат аст” берун бароем. Бештар савол гузорем, камтар ҷавобҳои омода диҳем. Чунки ифротгароӣ – ин танҳо масъалаи амният нест, ин оинаи худи ҷомеа аст”, – гуфтааст Рустам Азизӣ.
Инчунин, ба қавли ӯ, арзёбии мухтасари самаранокии чораҳои пешгирикунии мақомоти давлатӣ, созмонҳои ҷомеаи шаҳрвандӣ ва байналмилалӣ анҷом гардидааст. Вазъ ва дуроҳиҳои офиятбахшӣ ва барқарорсозии баргаштагон дар кишвар баррасӣ шуда, чолишу фурсатҳо дар пайи тағйири рӯзномаи ҷаҳонии муқовимат бо овардани сенарияҳои эҳтимолӣ шиносоӣ мешаванд.
Китоб ба пажӯҳишгарони илмҳои фалсафа, сиёсӣ, ҷомеашиносӣ, ҳуқуқшиносӣ, диншиносӣ, муносибатҳои байналмилалӣ, идоркунии давлатӣ, оянданигарии сиёсӣ, инчунин, ба кормандони мақомоти ҳифзи ҳуқуқ, идораҳои давлатӣ, созмонҳои ҷамъиятӣ, расонаҳо ва ба доираи васеи хонандагон тавсия шудааст.
Ин китоб ҳоло дар фурӯшгоҳҳои “Китобкада” ва “Хирад Books” дастрас аст.
Бояд гуфт, ки ифротгароӣ дар даҳсолаи охир ба яке аз таҳдидҳои ҷиддӣ на танҳо дар Тоҷикистону минтақа, балки саросари ҷаҳон табдил шудааст. Дар пайи таблиғоти идеологияҳои тундрав, ки аксаран тавассути шабакаҳои иҷтимоӣ сурат мегиранд, садҳо ҷавон ба доми фиреби мубаллиғон меафтанд.
Бисёре аз ин ҷавонон бо ҷурми узвият дар созмонҳои террористӣ ва иштирок дар муноқишаҳои мусаллаҳонаи хориҷӣ маҳкум ва зиндонӣ шуданд.
Чӣ хел ҷавонони тоҷик дар шабакаҳои иҷтимоӣ ба доми гурӯҳҳои ифротӣ меафтанд ва чӣ гуна метавон худро ҳифз кард? Дар ин бора дар ин матлаби мо мутолиа кунед.
