Пулиси шаҳри Душанбе аз истифодаи ғайриқонунии барқ аз сӯи роҳбари як ошхона дар пойтахт хабар дод, ки зарари расида 23 ҳазор сомониро ташкил медиҳад.
Ин ниҳод аз ӯ, Наврӯз Саидов, сокини 40-солаи пойтахт Душанбе роҳбари ошхонаи “Кабир” ном бурд, ки “тариқи пинҳонӣ ноқили барқро дар ошхонаи худ пайваст намуда, зимни омодасозии хурокворӣ аз нерӯи барқ истифода бурдааст”.
Ба иттилои РВКД дар Душанбе, зарари расонидашуда беш аз 23-ҳазор сомониро ташкил медиҳад.
Мақомот нагуфтаанд, ки ӯ тӯли чанд вақт аз барқ ғайриқонунӣ истифода кардааст.
Ҳоло нисбати Наврӯз Саидов барои риоя накардани қоидаҳои истифодаи қувваи барқ ва гармӣ ё моддаи 382 Кодекси ҳуқуқвайронкунии маъмурии Тоҷикистон протоколи маъмурӣ тартиб дода шудааст.
Ин банди қонунгузорӣ ба шахсони ҳуқуқӣ аз 15 ҳазор то 22 ҳазору 500 (аз 200 то 300 нишондиҳанда барои ҳисобҳо-1 нишондиҳанда 75 сомонӣ) ҷарима пешбинӣ мекунад.
Назари худи Наврӯз Саидов ба ин иттиҳом маълум нест.
Пулиси пойтахт бори дигар аз шаҳрвандон талаб кардааст, ки “қоидаҳои истифодабарии нерӯи барқро қатъиян риоя намоянд”.
Ёдрас мешавем, ки чанде пеш ҷазо барои истифодаи ғайриқонунии барқ ва саркашӣ аз пардохти пули он сангин шуд.
Дар асоси Кодекси ҷиноятии ҶТ касоне, ки қоидаҳои истифодаи нерӯи барқро вайрон ва аз пардохти пули он саркашӣ мекунанд, аз 27 то 90 ҳазор сомонӣ ҷарима ва ё аз 3 то 10 сол зиндонӣ мешаванд.
Ҳамчунин, бар асоси Кодекси ҳуқуқвайронкунии маъмурӣ барои истифодаи нодурусти барқу гармӣ шаҳрвандон, мансабдорон ва соҳибони коргоҳу корхонаҳо аз 1 ҳазору 500 то 22 ҳазору 500 сомонӣ ҷарима мешаванд.
Тибқи иттилои расмӣ давоми 5 моҳи соли 2025 дар самти истифодаи нерӯи барқ дар умум 130 парвандаи ҷиноятӣ ифтитоҳ шуда, 3,5 ҳазор нафар ба ҷавобгарии маъмурӣ ва интизомӣ кашида шудаанд.
Сарвар Азимзода, муовини додситони кулли кишвар дар ҷаласае зикр кард, ки дар ин давра дар шаҳру ноҳияҳои кишвар, зиёда аз 39 миллион сомонӣ зарари аз истифодаи ғайриқонунии қувваи барқ ва тассаруфи молу таҷҳизот ошкоршуда ба буҷаи давлат барқарор шудааст. Инчунин, дар ҷумҳурӣ беш аз 200 миллион сомонӣ қарз аз истифодаи қувваи барқ ошкор ва рӯёнида шудааст.
