Дар паси ҳар як қарз як қиссаи муваффақият нуҳуфтааст: хоҳ он хоҷагии деҳқонӣ бошад, хоҳ коргоҳи хурд ё лоиҳаи таълимӣ. Мо бо Йекле Ҳанс Йоахим, роҳбари Ташкилоти амонатии қарзии хурд (ТАҚХ)-и “Фуруз” суҳбат дорем. Ташкилоте, ки 20-сола шуд ва рушди ҷомеаро ҳадафи асосии худ медонад.
Чаро дастгирии соҳибкории деҳот муҳим аст, чӣ гуна “Фуруз” дар асри рақамисозӣ муносибати инсониро ҳифз мекунад ва рисолати асосии ин ниҳод дар чист? Посухи ин ва дигар суолҳоро дар мусоҳибаи мо бинед:
