Дирӯз, 17 апрел дар доираи ҷашнвораи “Парасту-2025” намоишномаҳои “Ахтаре дар Хатлонзамин”, “Келини ҷойдорӣ” ва “Саргузашти Хоҷа Насриддин ва Иванушка” манзури бинандагони театр гардиданд. Онҳо аз чӣ қисса карданд ва ба бинанда чӣ паём доштанд?
Намоишномаи “Ахтаре дар Хатлонзамин” аз ҷониби Театри мусиқӣ-мазҳакавии ба номи Сайдалӣ Вализодаи шаҳри Кӯлоб ба саҳна гузошта шуд. Он бар пояи асари Сафармуҳаммад Аюбӣ таҳия шуда, ба бузургдошти файласуф, ориф, шоир ва мутафаккири форс-тоҷик Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ бахшида шудааст.
Ин намоиши саҳнавӣ бо коргардонии Раҳмоналӣ Одиназода рӯйи саҳна омад. Намоишнома аз он оғоз гардид, ки Темурланг ба Алии Ҳамадонӣ косахонаи сареро нишон дода, барои озмоиши ӯ, фармуд, ба кӣ тааллуқ доштани онро муайян кунад. Ҳамадонӣ сарбаландона аз ин “имтиҳон” мегузарад ва Темурлангро ҳаваси дар даргоҳи худ доштани чунин донишвар пайдо мешавад. Аммо Ҳамадонӣ ин пешниҳоди Темурро рад карда, ба Хатлонзамин меравад. Мардум, ки аз заковату бузургии ӯ бархурдор буданд, бо нидои “Мири мо омад” ӯро пешвоз мегиранд.
Аммо Амир Темур аз рӯйи хашм мехоҳад бо ҳар роҳе ӯро бикӯшад. Бо ин мақсад зархаридеро бо лисоби дарвешӣ ба деҳи ӯ мефиристад. Қисса чунин идома меёбад, ки теғи ҷонкуш на ба Ҳамадонӣ, балки ба марди дигаре мехалад. Баъди чунин ранг гирифтани ҳодиса Ҳамадонӣ сарбаландона ба пойи худ пеши Темурланг меравад. Темур ӯро билохира ба қатл мерасонад. Намоишнома бо баровардани тобути Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ ба анҷом расид.
Байни қисматҳои намоишнома истифода шудани таронаҳои классикии тоҷикона ва унсурҳои миллӣ, чун либосу ороиш ба намоиш кайфият ҳадя намуд.
Намоишномаи дигаре, ки аз ҷониби ҳунармандони Театри мусиқӣ-мазҳакавии ба номи К. Хуҷандии шаҳри Хуҷанд ба саҳна гузошта шуд, сирф мазҳакавӣ буда, аз моҷарои оилавие сари зангирии писари хурдии хонадон оғоз гардид.
Модари хонадон, ки ду келини дигараш соҳиби маълумоти олӣ ва дипломи донишгоҳ буданд, мехоҳад ба писари хурдиаш деҳқондухтари меҳнатии “нофи заминро канда мегирифтагӣ”-ро арӯс карда орад.
Бо пофишории модари хонадон Меҳрӣ ном духтареро аз деҳаи Деҳқонобод арӯсӣ мекунанд. Аммо алакай баъди шаби аввал моҷаро оғоз мегардад ва писар бо ин арӯси беназокату “бемаданият” зистан нахоста, аз хона баромада меравад.
Аммо хушдоман барои пош нахӯрдани оилаи писараш талош мекунад, ки худ ба арӯси хонадон рафтору гуфтори накӯро омӯзад ва дар ин роҳ муваффақ ҳам мешавад. Дар охир писар ба Меҳрӣ дил мебандад ва намоиш бо мадорои зану шавҳар ба анҷом мерасад.
Намоишнома моломоли ҳаҷв буда, кӯшиш шудааст, дар ҳар як ҷузъиёти кӯчак низ аз ҳаҷв кор гирифта шавад.
Коргардони намоиши “Келини ҷойдорӣ” Суҳроб Шехов буда, Сурайё Хоҷазода нақши асосӣ – Меҳриро хеле самимӣ офаридааст.
Бояд гуфт, давоми рӯз дар Театри давлатии лӯхтаки шаҳри Душанбе намоишномаи “Саргузашти Хоҷа Насриддин ва Иванушка” барои кӯдакон ба саҳнга гузошта шуд. Намоишнома бо коргардонии Н. Аҳмадӣ аз ҷониби ҳунармандони театри давлатии лӯхтаки ба номи А. Мақсудии шаҳри Бӯстон офарида шудааст.
Ин намоишномаи ҷолиби театрӣ буда, бар асоси қаҳрамонҳои фолклории анъанаҳои шарқ таҳия шудааст.
Бояд гуфт, Фестивал-озмуни ҷумҳуриявии театрҳои касбӣ “Парасту-2025” рӯзи 14-уми апрел оғоз шуд ва то 21-уми апрел давом мекунад.
Дар бораи он ки боз кадом намоишнома кай, дар куҷо ва аз ҷониби кадом театр ба намоиш гузошта мешавад, дар ин матлаби мо мутолиа намоед.
